Essaouira (deel 2)

Soms wordt je vertrouwen in de goedheid van de mens toch bij verrassing een boost gegeven. Wij waren namelijk al op het terras, kregen vieze dekens met gaten erin toegereikt, en keken al met lange gezichten uit naar een slapeloze nacht in de kou, toen we twee echt superaardige Fransen ontmoeten. Waarom superaardig? Omdat ze, na gehoord te hebben van onze mésaventures, ons onmiddelijk het tweede kingsize bed in hun eigenlijk vierpersoonkamer aanboden. Wij waren direct opgevrolijkt, uiten onze dank uitbundig, en sliepen alsnog in een bed. En lekker slapen ook nog :-D

Na wakker worden hebben we eerst rustig op het terras gezeten, dat bij zonlicht wel erg mooi was. Na we om uur de kamer geclaimd hadden die ons beloofd was (en gelukkig vandaag wél kregen), onze spullen erin gedumpt hadden en nogmaals onze redders in de nood hartelijk bedankt hadden, vetrokken we blijmoedig naar het strand, waar we zo'n anderhalf uur lekker hebben gelegen, met boek of minidisc.

Dit laatste bleek niet zo'n heel fantastisch idee. Want die wind hier, dat heerlijke koele briesje dat het weer zo ontzettend lekker maakt na de hitte van Rabat en Casa, die is veraderlijk. Ondanks de kracht 12 sunscreen dachten we, terug in de hotelkamer, namelijk 'oeps'. En een aantal uur later 'au'.

Ondanks dit deden we dapper onze lange omslagrokken aan en gingen op zoek naar het bustation. Op deze queeste kwamen we er achter dat niet alles hier zo kalm en prettig is, maar dit terzijde. Zoals ook al in onze nu al behoorlijk beschadigde reisgids staat bleek er maar 1 bus per dag naar Marrakesh te gaan, en wel om 5 uur 's middags. We waren het al snel eens dat drie hele dagen Essaouira niet helemaal leuk was als je te verbrand was voor het strand, en besloten ons vertrek een dag te vervroegen, met als bijkomend voordeel dat het hotel niet al te veel van ons geld zou krijgen. De tickets zijn op zak, en Eva vond het prima, dus we vertrekken morgen om 5 uur naar Marrakesh.

Marijt zal over de rest van onze avonturen verhalen!

Een verbrande maar gelukkige H.